22.2.07

Ucronía de Dabi Lahiguera, un soñador t'una luenga


O proximo biernes 16 de marzo se ferá a presentazión d'o libro "ucronía" de Dabi Lahiguera en a cambra d'ambito cultural d'o corte anglés d'o paseyo independenzia.

O suyo autor ye uno d'os macsimos representans d'o mobimiento reibindicazionista de l'aragonés en a capital: buena cosa d'as autobidaz en aragonés que se i fan, dende pegallos dica o socalze por l'aragonés que se fazió fa dos sabados, se deben a él.

Conoxiú por o suyo aimor a la luenga aragonesa, a suya imbolucrazión, a capazidat de mobimiento y un esmo con muitisma imachinazión ye una persona que se fa querer, y de seguras que nos sorprendé con ista obra.

Nomás aspero que i sigaz toz en a cambra o diya 16 y que tos leigaz ista obra: yo, cuan lo faiga, feré una reseña critica en o blog.

19.2.07

Os mons s'han carrañau


Ya sabemos toz o que s'ha feito y se contina fendo con as montañas d'aragón: aramón, l'ampliazión de formigal con espelunziecha...

Negar que o turismo ye o esbenidero d'a economía (y en iste sentiú ye un pecau enreligar turismo y placha), y que os intreses d'os mainates s'han endrezau por astí ye no beyer o mundo an que bibimos. Selbas, puestos naturals... No importan t'os güellos d'os constructors y d'os diners.

No s'ha parau cuenta de que a mesma naturaleza que ye a que nos da isto nos lo puet dixar de dar si no sabemos aprofitar-la de traza respetuosa. Podría ir enta exemplos de luen que toz conoxemos: tronadas, tsunamis, uracans... Pero lo problema tamién lo trobamos muito más amán y d'una traza muito más silenziosa:

Y ye que s'ha quiesto fer d'os pirineus ixe macro-zentro de turismo aragonés... pero sin nieu no bi ha cosa, a lo menos en o ibierno. Ya sabemos o que ha pasau ista añada, y agora cal beyer a puenda xuta que bendrá.

Maltratamos a naturaleza por diners, pero isto l'onico que ferá ye sacar-nos-los.