20.5.26

Enta Lión: poliu descubrimiento


L'obchetivo d'o viache yera Chinebra, como extremo opuesto a Dakar, pero toda una semana astí yera masiau, y más si consideramos os pres d'a ciudat suiza, asinas que en primeras consideré pasar dos dietas en Chamonix y veyer o Mont Blanc de cerqueta. Pero fendo presupuesto, entre desplazamientos, puyada a l'agulla y o túnel de chelo por o glaciar, me saliba tot por un extra de 200 euros, y en verdat, tampoco no me motivaba. Que no me considero preto y quan bella cosa me motiva, la boso, pero isto tampoco no me pareixeba millor que l'alternativa de marchar dreito ta Lión y fer turismo urbano. De feito, ista zaguera opción m'aganaba más. 

Asinas que o lunes santo de 2026 marché t'a urbe francesa, d'a que una buena amiga, Sara,
 a mía primera novieta, que mesmo apareix en beluna d'as primeras entradas d'iste blog, perén fabla maraviellas, en estar asistent de luenga espanyola astí mientras yo en yera en Tolosa. Quan nos achuntamos, bi ha una mica de somardería sobre qué ciudat ye millor, cadagún tirando ta casa suya, t'a suya experiencia, y prou que yo más tozolas. Sobre a marcha pillé unatro hostel, ya que tot y que a experiencia de Chinebra estió penible, m'aganaba de cabidar y de prevar a trobar un ambient una mica más social: y encerté! En arrivar-ie, a chent yera maheta, variopinta y charraputié más que más con una mesacheta polida ecuatoriana que se deciba Lis. Si i vivise, de seguras que l'hese chitau pedretas seriosament. 

Tornando ta Lión, mientras os tres diyas que i estié, visité o mercau de Paul Bocuse, pinchet pero mica especial: unatro mercau an que os puestos de tapeu han minchau terreno a las botigas tradicionas, cada vegada más especializadas en produtos gurmet. Y no guaire luent, visité o parque Tête d'Or, que enantis no m'hese dito cosa, pero que agora, en metat d'o disierto canario, me fació goyo ta fer una gambada humeda. Antimás,astí se troba un zoolochico gratuito con chirafas, pandas royos y macacos, asinas como un chardín botanico acristalau curioset. Sin estar imprescindible, y con toda a polemica arredol d'os zoos, sí que diría que ye recomendable d'adedicar-le bells minutez. 

Dimpués, por o centro, visité os callizos, as plazas y as fuents de Cordeliers y Bellecour varias vegadas, an que a rúa más polida ye a de Mercière, con restaurants y bars caros pero pinchos, y con bellas casas historicas que destacan por os escalerons ubiertos en finestras diagonals que fan envistas cheometricas dende abaixo seguntes l'angulo como se miren. Por Bellecour, la Rue de la République feba alcordanza d'o Paseu Independencia, y toda ixa redolada yera a rebutir d'as tipicas botigas inditexeras. Más ent'o norte, o bico de Croix-Rousse teneba polius murals, guariches alternativos, cartels antifaixistas y os respuis de l'anfiteyatro romano, poco promovius en contimparación con o teyatro romano y l'odeón. Por astí me pillé bell par de libros en francés de segunda man. Tot isto, en una luenga de tierra abrazada por os ríos Rodano y Saona

A l'atro costau d'a Saona se troba o centro historico propiament dito d'a ciudat, Fourvière, con a seu gotica de Notre-Dame de Fourvière, y, o conchunto romano d'o Teyatro Galo-Romano y l'Odeón, sin dubda, os míos monumentos favoritos d'a ciudat, y d'os que no teneba constancia. Aproveité tamién ta visitar o suyo museu gratuito, con bellas estatuas y bronces asabelos d'intresants, asinas como bella casa historica más, como a de Traboules de Vieux Lyon. Me chocó muito veyer a catedral a rebutir en un país con fama de laico, pero dimpués cayé que yera Semana Santa. 

Pero sin dubda, con o que más me quedo de Lión ye con o suyo ambient social. Asabelo de bars de tapeu-cerveceu, tanto que quasi diría que yera en Espanya, tot y que fa tasament 10 u 15 anyadas, mesmo París pareixeba aburrida dimpués d'o lusco. Nomás Toulouse se slavaba d'ixe aburrimiento gabacho, pero agora, tanto Lión, como a suiza Chinebra, me yeran contrimostrando tot o contrario. Demandando-le a ChatGPT qué podría fer de tardis-nueiz seguntes o mío perfil, me salió un chicot torneyo d'escaques y un social de baile latino o lunes, a los que i fue. O social, luent d'estar fachendoso y sin suco, como os que me trobo en o sur de Tenerife, yera asabelo d'amistoso y chalanguero, con buenas conversaciones que d'estar vivindo astí hesen rematau en bell intercambio de mobils, sino más. Tant buena sapia me deixó, que a l'atrol diya m'i apunté a un atro, ista vegada un bar chicot pero con estetica acullient, mena Linares, y astí a cosa mesmo amilloró: buen rollo, buenas conversacions, chent de perfils variopintos, y, sobre tot, ganas de pasar-lo bien. 

Rematé o miercres santo as mías zagueras horas lionesas fendo as zagueras gambadas, o zaguer charrazo con Lis, y pensado-me que a mía falta de conexión con Canarias no yera tanto problema de yo, sino d'incompatibilidat con a cultura local, bella cosa que le pasa a muitisma chent. Chinebra y Lión, igual que Zaragoza quan i voi, me fan reviscolar, m'animan y me dan enerchía ta prener rutinas y dinamicas productivas y d'empreduría que l'ambient islenco m'amorta. Ye verdat que una visita turistica ye esferent a la rutina, pero encara asinas, ta yo ista ye a zaguera preva de que amenisto cambio, y ista vegada no porque fuiga. Y sí, Sara teneba razón, Lión ye mesmo millor que no Tolosa. 


7.5.26

Enta Lausana: complemento perfecto de Chinebra


Segunda nueit feita por tierras helveticas, y decidié de pillar o tren ta Lausana, a menos d'una hora de Chinebra, a l'atro costau d'o lago Leman. Tot y que yera encara rebellando-me, no tardé en parar cuenta d'o país en que me trobaba en veyer que o billet d'o cercanías costaba quasi 30 euros, nomás ida. Feremos la d'aquell, y d'atra man os principals atractivos d'as ciudaz yeran de gufanya y detalles como os escusaus gratuitos y bien cudiaus por tot arreu s'apreciaban. 

Arrivau en a ciudat d'o Tribunal d'Arbitrache Esportivo y de l'Olimpismo, preté a caminar por as suyas carreras y a seguir a ruta que m'heba disenyau: a parti moderneta de Le Flon, a
plaza Palud y a seu gotica, ta rematar en o parque de Mon Repos (Monrepós!), que o suyo corazón yera o estudio y casa d'o pai de l'olimpismo moderno, Pierre de Coubertin.  Pero más que no tot ixo, o millor estió fer a gambada pos as carreras chingarriadas d'os guariches d'os mercaus variopintos -más que más d'alimentos- que s'i fan os dominches. Y unatra vegada, as gambadas por os callizos y escalerons meyevals m'apuntaloron a ideya de que l'adeya hooliganera tinerfenya no yera ta yo: y ojo, que a suya tranquilidat m'ha aduyau muito en un momento vital muito important, an que amenistaba fer un chiro que siento que soi fendo -y que sisquiá hese feito muito antis-, pero o suyo proveito ta yo ye plegau a la suya fin. 

Pero bueno, continando en Lausana, feita a primera parti por o suyo casco y habendo retantiu un entropán con una pasteta en un postet centrico an que me tractoron asabelo de bien, continé o camín por o bico de Couchy o a marguín d'o lago Leman, con envistas repolidas y nyevadas d'os Alpes y mesmo apercazando o Mont Blanc. Tant a gusto yera astí que quasi me yera cuacando a fredor y mesmo que a fin d'o trachecto lo heba pensau en o museu olimpico, lo estiracé dica plegar en un curioso monumento tailandés, ubierto por o gubierno d'iste país que tamién conoixco, fa no guaire. Lausana teneba encanto, y encara que no viviría astí por chicota, o combo Chinebra-Lausana ye un ideyal. De feito, si Chinebra remera a Zaragoza -una mica más chicota-, Lausana sería a suya Uesca -más grant. Muitas semellanzas veyé entre a Zaragoza-Huesca y a Chinebra-Lausana, si bien ista zaguera opción yera más ordenada, socialmente pareixeba más acullient y con un caracter internacional más motivador. 

Vista Lausana, torné ta Chinebra, y en o tren, me dio por rechirar una mica a biografía de Borges, ya que m'heba mercau o suyo libro de Fictions o diya d'antis. Cal decir que conoixé a iste autor gracias a bell estracto que un d'os millors profesors que he teniu, Luis Arenas, nos amostró en as suyas clases de Filosofía. Y cata que Borges ye intimament enreligau con Chinebra, que vivió astí varias vegadas en a suya vida, y que mesmo ye apedecau en o fosal d'os Reis d'a ciudat suiza! Asinas que de bote y voleyo chiré o plan y decidié de fer una chiqueta ruta de Borges, visitando a suya fuesa y pasando por una d'as casas an que vivió, en a carrera mayor chinebrina. Dimpués, rematé a mía estacha suiza pasando por a siede d'as Nacions Unidas, a famosa estatua d'a silla chigant sin pata y fendo-me una foto con o iconico chorro d'augua en o lago Leman, que dica alavez no heba puesto veyer. 

Chinebra y os suyos arredol m'han pareixiu un d'os millors puestos ta fer vida. Comodidat sin estar fachendosa, espacio alternativo, naturaleza alpina y posibilidaz, me fan alcordanza a Singapur, y en Europa, dubdo que bi haiga millor puesto ta vivir. Talment Gante, Budapest u bella ciudat espanyola, pero poco más. Ixo sí, cal ir-ie con buen salario. Por cierto, que quan tornaba en o cercanías de Lausana ta Chinebra (quasi 30 euros!), o revisor, de raza india, me dició que o mío billete yera de segunda clase: yo, sin querer, m'heba ficau en a primera, que si no por a cantidat de chent en o vagón, pos tanto s'en daba porque quasi no feba esferencia. Demandé sincusas, y o sinyor las aceptó, pero o suyo rostro ya me dixó claro que l'amabilidat suiza tamién tien mugas!