6.4.26

Enta Chinebra: un ideyal


Dimpués d'o trauma d'o mío viache por Senegal y Gambia, decidié que a venient escapada sería t'un país "civilizau", a estar posible que charrase francés, pos me soi parando o C1 d'ista luenga que perén m'ha trucau o ficacio. Asinas, mirando-me os vuelos dende Tenerife, a ecuación me dio un combo Chinebra-Lión, adhibindo antiparti unatro país en a mía lista: Suiza. Y ya sé que beluno podrá pensar-se que a contimparanza inicial y ixe adchetivo de "civilizau" son xenofobos, y talment en sigan, pero ye que tanto viachar por o mundo y tantas experiencias m'han feito asinas, y con as mías razons solidas por dezaga: cosa he d'amagar. 

Asinas, arrivé en Chinebra o chueus d'antis de Semana Santa, pos o viernes libraba, y mesmo baldau, encara me vagó de fer una chiqueta gambadeta por o lago Lemán, conchelar-me d'una fredor a la que no soi feito en as islas, y sin querer, pasar por devant d'a placa que remera l'asasinato de Sisí, emperatriz d'Austria, en 1898 por l'anarquista Luigi Lucheni. Decidié aloixar-me en un hostal de capsulas, remerando un costumbre de choven ya ixuplidau, pero ye que os pres me forzaban a ixo, u a dormir en a Francia mugatiza. Antiparti, lo veyeba como una oportunidat de tener bella conversación amistosa y teneba muitas buenas valoracions, pero tot ixo a la fin resultó estar burro falso: encara que nuevo, mala calidat d'as capsulas, rudio, augua freda en os escusaus y una disposición que no convidaba a fer garra charrazo... Con tot y con ixo, ta tres diyas, pos i remanié. 

Ya presto, o viernes de maitins marché t'o CERN, o chigantesco conchunto de colisionadors de particlas que tantos descubrimientos ha traito a la Fisica. En primeras, no iba que a visitar o museu, que en verdat, feba burro falso, y más encara quan yera a rebutir de rudiosos adolescents en visita escolar. Manimenos, una vegada i arrivau, m'ufrioron una visita guidada que sí que feba vez: un cientifico que i treballaba y que yera voluntario en as visitas guidadas, nos amostró o primer colisionador de toz y o funcionamiento cheneral d'a institución, respondendo a todas as nuestras preguntas. 

Dimpués, chenté baratet y me facié una gambada por a Plaza de Neuve y o Parque d'os Bastions, con escaques chingants en as suyas fronteras an que a chent chugaba, cudiando d'as piezas. Yo m'hese animau sino por a rabior. Dimpués, visité o famoso Mur d'os Reformadors, homenache a la reforma protestant que tenió un d'os suyos centros en a ciudat francofablant, ta continar por o Banco de la Treille, que dicen ye o banco más grant d'o mundo. Por o camín, comprebé cómo a chent local yera asabelo d'amable, con sonrisa perén, relaixaus y con as parolas "excuse-moi" y "merci" por devant, bella cosa que abracé, pos fa parti d'a mía personalidat, pero no pas d'a d'os canarios, an que as formas de cortesía son a ormino interpretadas de traza esferent. 

Continando a mía gambada, visité a catedral gotica de Saint-Pierre, os callizos, corridors y escalerons d'o centro, o colechio de Calvino, a carrera d'o Rodano y o chardín anglés con o suyo famoso reloch floriu, homenache a esta industria elitista nacional. Con tot y con ixo, o que más goyo me fació estió una colla de chent danzando forró brasilenyo en un quiosco mesmo sin sacar-se os chambergos plumons. Si no porque levaba botas de montanya, mesmo con a cansera m'hese animau a danzar bella canteta. D'atra man, ascape se notaba que en a ciudat os brasilenyos abundaban. D'astí, marché a fer un breu descanso en l'hostal, ficau en a centrica y diversa carrera de Paquis, pasando antis por a Torre d'a Isla, historica construccion chinebrina apresentada con una bienvenida historica a os refuchiaus. 

De tardis, baldau pero con a enerchía propia de quitar a catén monotonía insular, marché t'as zonas alternativas d'a ciudat suiza. En primeras, plegué de casualidat en a urbanización ocupada La Menuiserie, alternativa y repincha, mesmo con chimnasiet que feba bailes ta ninos, y a suya estrela que me levo t'astí, una librería de viello chigant, d'ixas que he buscadas pero no he trobadas nian por Tenerife nian por Gran Canaria. Miré de mercar-me bells libros, pero no teneba francos suizos y l'hombre no pillaba tarcheta. Le dicié qu'i tornaría atro diya, pero dimpués me lo pensé millor, porque cada libro de segunda mano y chicot, mica especial, costaba minimo 6 euros. Poco dimpués, en una botigueta d'atra redolada, fendo gambada, en pillé as Ficcions de Borges en francés por 2 euros. Pero bueno, o puesto teneba encanto. 

Y ya en o lusco, arrivé en o cercano Quartier des Grottes, a parti alternativa más conoixida con bellas urbanizacions que pareixeban inspiradas en Gaudí, y con asabelo de bars de tapeu u cerveceu alternativos, con murals en pintura, y tamién en luces mientras a nueit. Fendo a gambada por astí, de bote y voleyo ascuité una rudiera y en chirar-me, una colla de ciclistas yeran achuntaus en una replaceta. Me pensaba que serían fendo bella manifestación, pero en amanar-me-ie, comprevé que no, que nomás heban saliu a fer gambadas en conchunta con as bicis, beluns d'ells con mosica en altavoces y atros -pocos- con bella biera. Plans alternativos que no m'asperaba en una capital mundial, con fama de rolex y d'estacions d'esquí. 

Asinas, a mía primera impresión de Chinebra estió a d'una ciudat polida, escoscada y ordenada, no nomás urbanisticament, sino socialment, pero mica estirada, más bien amanada y mesmo diversa y altenativa. Poco menos qu'un ideyal, y más venindo d'una aldeya!