Y ye que, mientras que os teyatros organizaus, bien quiestos por os colombianos i presents, yeran masclistas y casposos, as amostranzas d’as tipolochías de bestiar bovino y equino me pareixoron mes intresants. Y a exposición de l’adomadura de cans, garra cosa orichinal, sí que tenió un punto fuerte: os mayestros Alexia y yo, chunto con unatra parella, competindo a pasar-se a bola ta mariar os cochos… Y quí ganó ixa competición ta chubilo d’a colla? Pos servidor! Ya nomás por argüello y por poder ir de profe guai, fació honra a postiza experiencia.
Con ganas de tornar ta Bogotá por parti de toz os adultos, pasemos o viernes, zaguer diya, por a val d’o Cocora y Salento. A primera yera asabelo de polida, tanto como os famosizos retratos que apareixen por internet contrimuestran. Ixo sí, unatra vegada, asabelo de tocada, con autenticas carreteras ta que la recorresen toda mena de chent, no pas un paradís ta excursionistas. Faciemos un recorriu curto, de bells tres u quatre kilometros, pero ta quan i torne solenco en chuliol, feré o recorriu luengo, de cuasi 14 kilometros. De seguras que lo disfrutaré más… encara que de cabo ta cuan trobaré a faltar o ferrete d’os mesaches.
Dimpués, chentemos, faciemos una miqueta de turismo corretiando librement as carreras y replacetas colonials y principals de Salento, y pretemos por o camín de tornada, arribando en Bogotá ya de nueit con a felicidat d’una buena complicidat con os mesaches de primero y con a sensación de «misión cumplida».



No hay comentarios.:
Publicar un comentario