Sabado y cansadet —bueno, cansadet toz os diyas dende que remató o curso—, le demandé a ChatGPT qué podría fer. Y sí, ye que a irrupción d’a intelichencia artificial ha feito que os trastes d’os retes neuronals faciliten muito tamién a faina productiva, pero de cabo ta quan cansa, de mirar-se por Google qué fer. O caso ye que, seguntes o perfil qu’ha quitau d’as mías conversacions, me recomendó marchar t’o parque Arví, y en verdat, tot o que sonaba a parque me feba vez. En concreto, Arví no ye un d’os reclamos turisticos marcaus en l’achenda paisa, pero sí que me sonaba de bella lectura u conversa.
Arribar-ie dende casa mía no yera guaire fácil, pero veyé que bi heba una combinación de metro y telefericos (Industriales, Acevedo, Santo Domingo) y m’aganaba de fer-la. Ya yera canso de tanto Uber y quereba experimentar os transportes populars d’a ciudat, y millor ocasión imposible. Y quasi por casualidat, diría que ixa yera a unica forma d’arribar ta Arví, pos garra auto no m’i hese dixau: o puesto en verdat yera un parque natural meso en bells pueyos a bells kilometros de l’aria urbana. Os dos telefericos recorreban una favela graniza y a propia selva d’a redolada d’o parque, en un espectaclo de contrastes y estimulos urbanos y naturals que no m’asperaba y que, dica agora, ye o millor que he feito en Medellín, y quasi diría que en Colombia, chunto con l’ibón de Guatavita.
Quan i arribé, me trobé con o tipico mercadet de beliquetz y artesanías, y una entrada de 30000 pesos, encara que ta residents nos la dixaban por 20000. Con os precedents de Panaca, Chicamocha y a val d’o Cocora, m’asperaba unatra esferra d'a naturaleza y un pastiche postiz y casposo. D’atra man, bi heba dos opcions en ixe momento: entrar por o recorriu d’una hora solenco u fer un recorriu guidau de tres horas, as dos por o mesmo preu. Yo yera galbán y m’aganaba d’ir a la mía bola, pero en ixas que en o zaguer momento me decidié por o recorriu guidau
, y estió tot un encierto! O guida yera majo, tot un profesional que disfrutaba d’o suyo treballo, igual que practicament toz os guidas que m’he trobau en istas actividaz por Colombia. Nos comentó a historia d’o puesto, una antiga mina en puenda colonial, dimpués repoblada por coniferas que no amenistan tierras fundas, ta reconstruir un sulero que deixó, en as zagueras decadas, creixer a vechetación autoctona historica. Tamién nos charró d’as 1200 familias que viven en a reserva natural, d’a suya evolución recient, d’as viespas Pepsis que dixan os uegos dentro d’arainas en un rito que ye una autentica tortura t’os pobrichons aracnidos, d’os enterramientos precolombinos que bi heba, d’as enruenas d’a primera escuela —transformada dimpués en destacamento militar y ubierto dica 1912—, y d’a leyenda d’un galachet an que no s’afogan que os hombres. Y tot isto metendo-nos por dentro d’a folluda selva y pasando por una envista dende a que veyer toda a plana de Medellín.
Pasadas as cuatre horas, que me venioron tamién asabelo de bien ta desenchegar, antisd’emprender a tornada aturé en un restaurant con mesas y hamacas en metat d’os arbres y bi chenté liviano, ta dimpués pretar por o camín de tornada, que me deixó encara con millor sapia. Y ye que o parque Arví, verdadero parque natural, ye una alfayeta, pero tot o recorriu en telefericos esnavesando selvas y favelas, entre sons de muixons y de reggaeton, no ye menos tresoro. Sí, si marchas ta Medellín, por muito que no te lo mencionen u que lo faigan de bislai, no deixes pasar a oportunidat de pasar una chornadeta por o parque Arví.
D’atra man, y ya ta rematar ista entrada, a l’atro’l diya marché t’o Cerro El Volador, pueyo ya muito más amanau ta casa mía, indo-ie en Uber pero tornando-ne a piet. Naturaleza, ista vegada menos folluda, encara que no m’atrevería tampoco a decir que urbana, en un espacio más chicot pero con bellas tuquetas qu’ufriban envistas de buena parti de Medellín. Un puesto muito bueno ta pasar un diya familiar, tranquilo, relaixau y a man. Ya no diría que reclamo turistico, pero sí un buen puesto si se fa vida paisa.


No hay comentarios.:
Publicar un comentario